Er als de kippen bij

Vallen en opstaan

Vallen en opstaan

Er loopt een klein jongetje voor mijn voeten. Ik blijf even staan en kijk hem na. In de bocht zie ik hem veeeeels te schuin gaan en ja hoor, hij valt snoeihard. Zo op zijn plaat. Een meneer probeerde hem nog op te vangen, maar hij was net te laat. Zijn moeder riep hem nog na ‘voorzichtig kind!’, maar het mocht niet baten.

Net zo snel als hij viel, staat hij ook weer op. Hij draagt een verdwaasd gezichtje, maar roept dan met een glimlach naar zijn moeder ‘ik heb geen pijn hoor, mama’ en spurt vervolgens weer verder.

Soms is het leven net zo hard als zwaartekracht. Je kan eraan toegeven en blijven liggen. Maar je kan ook weer overeind krabbelen en glimlachen zoals dat jongetje.



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *